من از غصه رنجور و از خواب مست یا «وَ فِرُّوا إلی الله مِن الله»‏

‏

خدایا، ‏

برو

می خواهم تنها باشم

روایتی است که زین شب گریزگاهی هست

خدا، پس شب ها به کجا نگاه می کنی ؟
ماهِ تو که زمین است .‏

تایتل : سعید شریعتی×

عیب از ماست اگر دوست ز ما مستور است

ایستاده بود روی بالاترین برج شهر.
زن ساکن طبقه ی دویست و هفده برج کناری به پلیس خبر داد:
"خدا می خاهد خودش را از بالای برج به پایین پرت کند."
پلیس برج را محاصره کرد.
نیروی هوایی دستور آماده باش گرفت.
آتش نشانان تشک هوا پایین برج پهن کردند.
چندین روانشناس، روانپزشک و عالم دینی فراخانده شدند.
خدا که این وضعیت را دید سرش را انداخت پایین و و زیر لب زمزمه کرد
فقط می خاستم بیایم نزدیکتان .. همین"‏"

بیا ، بیا

خدایا ، بچـّه تر که بودیم
با هم دعوامان می شد
سر هم داد می زدیم
قهر می کردیم ؛
ولی خب .. این قـَـدَر از هم دور نمی شدیم

آقا ! ما به تو نیااز داریم

خدایا

رفتی آن بالا نشستی که چه ؟

فکرش را کردی اگر بیفتی دست و پایت بشکند

سر ما چه بلایی می آید ؟

نـَـع ! واقعن فکرش را کردی؟

Deskman

طبق معمول چارزانو روي ميزش نشسته بود

و داشت پايين را نگاه مي كرد

پسربــچــّه اي داشت از زور گرسنگي نان خشك مي خورد

عذاب وجدان گرفت

از آن روز به بعد ديگر كسي خدا را نديد